เทคนิค ศิลปกรรมการสร้างสรรค์

เทคนิค ศิลปกรรมนั้นเกิดขึ้นตั้งแต่สมัยยุคก่อนประวัติศาสตร์มนุษย์ จนมาถึงสมัยปัจจุบัน งานศิลปกรรมนั้นสร้างขึ้นมาเพื่อตอบสนองความต้องการด้านสุนทรียภาพและความงามเมื่อได้พูดถึงสุนทรียภาพและความงามมีคนลองหันมาถามตัวเองว่าคนเราเกิดมานั้นเราปฏิเสธสิ่งเหล่านี้ไม่ได้ว่า การดำรงชีวิตโดยพื้นฐานเมื่อเราเกิดมาในสิ่งที่ไม่สามารถปฏิเสธได้

โดยสัญชาตญาณที่มีพื้นฐานมาโดยกำเนิด เช่น การกิน การนอน การสืบพันธุ์  ซึ่งภาษชาวบ้านนั้นเรียกว่า กิน ขี้ ปี้ นอน คงไม่มีใครที่ปฏิเสธถึงความงามกายแต่งกาย เสื้อผ้าเทคนิค รูปร่างภายนอกให้ดูดีตลอดเวลา  ถึงแม้ว่าทางสังคมจะกล่าวว่าเสื้อผ้านั้นเป็นแค่ของนอกกายมีบริบทเป็นแค่เครื่องนุ่งห่มร่างกาย  เช่นเดียวกับอาคารบ้านเรือนนั้น หรือยานพาหนะ ที่เราใช้สอยโดยที่ไม่คำนึงถึงความสวยงาม ซึ่งแน่นอนของ

เทคนิค

เทคนิค ด้านศิลปะ

เทคนิค บางสิ่งบางอย่างนั้นอาจจะไม่จำเป็น แต่ถ้าขาดอย่างใดอย่างหนึ่งไปก็ไม่ได้ ฉะนั้นแล้วการรับรู้ถึงสุนทรียภาพนั้นก็อาจจะเป็น

สัญชาตญาณดิบ ซึ่งไม่จากต่างกันกับยสัตว์เดรัจฉาน ที่ทำให้มนุษย์นั้นพัฒนาการศักยภาพของตัวเองให้มีความสุขยิ่งขึ้นจากเมื่อก่อน

การแบ่งศิลปกรรม ออกมาเป็น 2ปะเภทวิจิตรศิลป์ เป็นความงามที่มนุษย์นั้นไม่สารถที่ปฏิเสธได้เลย ทั้งความคิดความสร้างสรรค์ของมนุษย์จะไม่มีวันที่จะจบลง หรือสูญหาย  ตราบใดที่คนเรารับรู้ได้ถึงความงามหล่านี้ได้อยู่นั้น บางคนรับรู้ได้ในรูปแบบของ รูปธรรมคือสิ่งที่สามารถรู้รับได้ด้วย ตา ปาก จมูก หู  แต่ในรูปแบบของธรรมนั้นก็มาในรูปแบบของของการรับรู้ในเชิงของ นามธรรม  ซึ่งเป็นกระบวนความคิดที่ก่อให้เกิดนามธรรม จึงทำให้นามธรรมนั้นเกิดมาจากความคิด และพาอารมณ์ เข้าถึงการสัมผัส และได้ปรุงแต่งจิตที่ได้เข้ารับการสัมผัสร่วมด้วยเทคนิค โดยหลักการใช้จิตที่เป็นตัวเข้าถึงความหมายของมันอย่างแท้จริง สิ่งที่มนุษย์นั้นใช้เป็นตัวแปร จากสภาวะนามธรรม มาสู่สภาวะรูปธรรม ถ้าให้แสดงออกจริง ๆ แล้วนั้นวิจิตรศิลป์ได้แสดงถึงความหมายได้จริง นั้นก็คือผลงาน งานศิลปกรรม ซึ่งจะคล้ายกันมากกับมาศิลปะบริสุทธิ์  ซึ่งในปัจจุบันนั้นก็ต่างที่จะปฏิเสธไม่ได้ และแยกความคิดออกมาจากกันไม่ได้ แต่อย่างน้อยที่เมื่อมนุษย์นั้นได้สร้างผลงานขึ้นมา คุณค่าทางผลงานจะเพิ่มมากขึ้น ทั้งด้านความงามและความคิด 2. ทัศนศิลป์ คือผลงานที่สามารถรับรู้ได้ด้วยการมองเห็น โดนภาพวาดมองเห็นและสื่อสารได้อย่างชัดเจน เทคนิคซึ่งเป็นผลงานที่ศิลปินนั้นสร้างขึ้นมาเพื่อการถ่ายทอดการมองเห็นร่วมด้วย หรือว่าอาจจะมีจินตนาการต่าง ๆ  ด้วยการที่มองเห็น สสาร วัตถุ สัตว์ รวมถึงมนุษย์  การถ่ายทอดผลงานนั้นมีลักษณะเฉพาะตัวของผู้สร้างสรรค์ผลงานแตกต่างออกเป็นคนละแบบ ทางการอิทธิผลนั้นไม่ว่าจะเป็นสมัยไหนก็ตาม การที่เรามองเห็นการทำให้เกิดภาพวาด แต่ละชิ้น แต่ละผลงาน  ซึ่งการมองเห็นผ่านสายนั้นจะถูกเก็บเข้ามาที่ความทรงจำหรือว่ากระบวนการความคิดและการจินตนาการก่อนที่จะแปลความหมายเป็นรูปธรรม ถ้าอยากจะมองเห็นที่ผ่านการสัมผัสเข้าถึงการสัมผัสทางกายนั้น ผู้ที่ถ่ายทอดต้อง สสารสรรพสิ่งใด ๆ หรือเป็นศิลปิน เช่น ทิวทัศ วิว สัตว์ สิ่งของ รูปภาพ เพื่อสร้างแรงบรรดาใจ ในการสร้างผลงานให้สมบูรณ์มากที่สุด  อย่างภาพวาดในแบบเส้นเป็นพื้นฐานของทัศนศิลป์ต่าง ๆ ที่ผู้สร้างจินตนาการสร้างเป็นภาพสองมิติ สามารถทำให้เกิดร่องรอย เช่น กิ่งไม้ ถ่าน หิน กำแพง หรือว่าเป็นแผ่นไม้เก่า แต่ปัจจุบันนั้นการสร้างนิยมการใช้ดินสอ ปากกา ดินสอสี หมึก ชอล์กเทคนิค ที่มักจะเขียนลงบนกระดาษ  และการสร้างโดยประติมากรรม คือ การสร้างขึ้นมาบนระนาบของ 2 มิติ การระบายสีของสีลงบนพื้นระนาบรองรับ ซึ่งมักจะเป็นตัวกลางการสื่อวัตถุกับอุปกรณ์ การเขียน เช่น พู่กัน สีน้ำมัน สีน้ำ สีโปสเตอร์ ส่วนวัตถุที่ใช้ในการรองรับ เช่น แผ่นไม้ ผ้าใบ หรือว่าจะเป็นอุปกรณ์อย่างอื่นก็ได้ที่สามารถรับรองการวาดได้เป็นอย่างดี อย่างการประติมากรรมนั้นเป็นการสร้างขึ้นด้วยการแกะสลัก หล่อ ปั้น หิน โลหะ สัมฤทธิ์ เพื่อการสร้างรูปทรงที่เป็น3 มิติ ozppp

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *